dùthchasach, dùthchasaiche n.m.
[(a) dùthchas n. + -ach suffix; cf. eDIL dúthchasach; (b) dùthchas n. + -aiche suffix]
forms
singular
nominative
- (a)
- 1741
- 1890
- 1906
- (b)
- 1995
plural
nominative
- (a)
- 1860
- 1881
- 1971
genitive
- (b)
- 1962
dative
- (a)
- 1844
- 1962
senses
A native, a person born in a specified place, country, etc. See also dùthchasach adj.2.
- (a)
- 1741Nuadhfhocloir Gaoidheilg & Beurla 40
Dúthchasach, Neach a bheirthair ina leithid so do thalamh, no Dhúthaich A Native. - 1844Eachdraidh a’ Phrionnsa 16
Bha iad […] dìleas do’n teaghlaich dhligheich Albannaich, agus chunnaic iad mar fhiachan orra féin mar dhùchasaich gach făilean de’n mheacan rìoghail sin a leanmhuinn tre gach cunnart agus géibhinn. - 1860Litir bho Nial Cleireach 5
Uibhir ’s gu’n robh cuid do bhrigh | ’S an t-sean fhocal bha air inns’, | “’N uair thréigeas na duchasaich Il’ | Gur beag bhios sìth na dh’fhanas ann”. - 1890Comhchruinneachadh Ghlinn-a-Bhaird 377
A Righ ghloirmhoir nam feartan, | Tionndaidh ’n reachd so mu ’n cuairt; | Thoir gach duthchasach dhachaidh | ’Dh ’fhalbh air seacharan bhuainn. - 1906Poetry of Badenoch 95
Na’m faighinn-sa gu m’ dhùrachd, | Thu bhi ’d ‘fhactor’ air an dùthaich-sa, | Bu chinnteach mi gu ’n tionndadh tu | Gach dùthchasach gu ’n àbhaist. - 1962
- 1971Gairm 76 349
Am feadh sa bha na sean dùchasaich an gach àit, agus Gàidhlig pailt eatorra, a ghléidh an dòigh labhairt féin aca. - (b)
- 1962
- 1995Gairm 173 36
A-nise, tha Jessie Ann ann an ospadal airson seann daoine, agus is e Dòmhnall an aon dùthchasaiche air fhàgail san àite, ged a tha daoine eile air tighinn dhan sgìre o chionn ghoirid.