(sicamor) n.
[DSL sicamour n., OED sycamore n.]
forms
singular
genitive
- 1767
- 1787
senses
I. The sycamore tree, a species of fig tree common in Egypt, Syria, etc.
- 1786Leabhraiche an t-Seann Tiomnaidh Amos 7: 14
Cha b’ fhàidh mise, ni mò bu mhac fàidhe mi; ach bu bhuachaille spréidhe mi, agus fear-tionail meas sicamoir.
- II. As a modifier.
- II.1. With crann n. and craobh n.: the sycamore tree, a species of fig tree common in Egypt, Syria, etc. See also sice n.2.
- 1767Tiomnadh Nuadh Lucas 19: 4
Agus ruidh sè roimhe, agus streap è suas ann an craoibh Shicamoir, chum’s gu faiceadh sè è. - 1786Leabhraiche an t-Seann Tiomnaidh Isaiah 9: 10
Tha na craobhan sicamoir air an gearradh a sios, ach cuiridh sinn ’nan àite le seudaraibh. - 1787Leabhraiche an t-Seann Tiomnaidh 1 Righ 10: 27
Agus thug an righ air airgiod a bhi ann an Ierusalem mar chlachan, agus air na crannaibh seudair thug e bhi mar na croinn shicomoir a tha anns an t-srath, air lìonmhoireachd. - 1886Fear-tathaich Miosail Air. 643 3
Cha do ghabh e fada Sacheus a chòmhdach le a thrusgan nuadh: an uair a bha e ’dol o’n chraoibh shicamoir, a dh’ ionnsuidh a thighe maille ris an Tighearna, chaidh na seann nithe seachad, agus rinneadh na h-uile nithe nuadh.
- II.2. With craobh n.: the European sycamore tree, a species of maple. See also sice n.1
- 1918An Deo-gréine XIV No. 1. 7
Shuidhich a’ Bhan-Rìgh craobh ghiuthais agus craobh shicamoir le caibe beag.