Skip to main page content

ordaig n.f.

[Uncertain]

forms

singular

nominative

senses

    • ? A type of wind or wave.  

      • 1792
        Mac’Coinnich Orain Ghaidhealach 126
        Sud a b’ait leam fèin, | Long fo’bbrat air ghleus, | Air cuan farsaing reidh, | A measg mòr thonna; | Si bu taitneach ceum, | Fuathasach gu leum, | ’S gluasadach | ’Nuair dh’eireadh an ordaig orr’: | Muir ag at mu bròinn, | ’S darach gast gun fhòill, | Mu craitich | A’ daingeacha’ còt orra.