Skip to main page content

bodach-starraig n.m.

[bodach n. + starrag n.]

forms

singular

nominative

genitive

  • 2008
    Cleas Sgàthain 166 A dhèanamh bodach-starraig [nom. for gen.] dhìom fhèin.

dative

senses

    • 1. A scarecrow. See also bodach-feannaig n., bodach-fhaoileag n., bodach-ròcaideach n., bodach-ròcais n.  

      • 1952
        Gairm 1 30
        ’S nam faiceadh sibhse an cruinneachadh a bha ’n sud—bha mi direach air mo mhaslachadh. Peigi Sheocain ’na suidhe ann an luideagan nach cuireadh tu air bodach-starraig am fianuis an rathaid mhóir.
      • 1976
        DASG Fieldwork Archive Scalpay, Harris
        The above two terms (i.e. bodach-starraig and bodach-ròcais) are not so generally used on Scalpay but perhaps more associated with other areas.
      • 1983
        Suileabhan 17
        Bha e ’na throsd ann an cuithe sneachd, agus nuair a chuir e e fhèin ’na sheasamh bha e man bodach-starraig, bog fliuch agus snagardaich air fhiaclan.

    • 2. In figurative use: a dishevelled person.  

      • 2008
        Cleas Sgàthain 166
        “Tha mi air cur suas le gu leòr an t-seachdain sa gun a dhol a dhèanamh bodach-starraig dhìom fhèin.” “[...] Saoilidh mi gun deach a [sc. falt] ghearradh nas fheàrr na sin!”