garman, garmainn, gormainn n.f.
forms
singular
nominative
- 1890Gaelic Bards I 160 Garman.
- 1895
- a1899
- 1957
- 1962
- 1969
- 1969
genitive
- 1787
- 1801
dative
- a1714
- 1787
plural
nominative
- 1801
senses
I.1.a. One of the beams in a weaving loom. Also modified by figheadair n.
- a1740Gaelic Bards I (1890) 160
Delichidh sinn ris an t-saoghal, | ’S delichidh an saoghal ruinn; | ’S ged bheir thu ’n t-aodach dhe na gharman, | Lenidh armadh ris an t-slinn. - 1787Leabhraiche an t-Seann Tiomnaidh 1 Sam. 17: 7
Agus bha crann a shleagha mar gharmain [fn. shail] figheadair, agus bha ann an ceann a shleagha sè ceud secel iaruinn: agus bha fear a’ giùlan sgéithe ag imeachd roimhe. - 1895
- 1908
- 1957Gairm 22 130
Bha a’ gharman so [sc. a’ gharman shnàth] air cùl na beairte, air an taobh a b’fhaide air falbh o’n fhigheadair. - 1962
- 1976
I.1.b. The warp-beam in a weaving loom. See also garman-shnàth n.
- 1981TAD: School of Scottish Studies Archive SA1981.080
Cha bhiodh anns a’ bheart ach an aon gharmainn. Bha an dlùth oirre, bha e air a shuidheachadh oirre on deilbh.
I.2. A beam, a post more generally.
- 1801Leabhraiche an t-Seann Tiomnaidh Dan Shol. 3: 10
Rinn Solamh an Righ leaba-phòsaidh [fn. carbad] dha féin do chrannaibh Lebanoin. A puist [fn. garmuinne] dhealbh e do airgiod, a h-ìochdar do òr, a còmhdach do chorcur. - 1969Dòmhnall Ruadh Chorùna 25
Sheas sinn mar a bha sinn | Ann an criadh ’s an clàbar, | ’S bha ’n t-uisge cho àrd dhuinn | Ann ri barr a’ gharmain.
- II. With a modifier. See garman-aodaich n., garman-shnàth n., garman-uchd n.